Það sem ég kann líka vel við með vélina er að ég hef gríðarlega ánægju af því að hella varlega upp á hvern bolla og passa að ekki sé korgur undir síunni, að það sé rétt magn af kaffi og passa upp á að bollarnir séu heitir svo að kaffið kólni ekki um leið og það lendir í köldum bollanum.
Auk þess þá slær þetta á ofvirknina í mér sem getur verið óþolandi fyrir þá sem heimsækja okkur. Þannig að í staðunn fyrir að vera að tromma á stofuborðinu, naga penna, hlusta ekki og búa til skutlu þá spjalla ég og nostra við að hella upp á kaffi á meðan, fullkomið!
Ég hef reyndar smá áhyggjur af því hvað ég er farinn að drekka mikið af kaffi en ég hætti ekki fyrr en þvag mitt verður dökkbrúnt.
Thög fyrir!
Kaffi er þokkalega GEÐVEIKT!